2. Onze eerste buitenlandse klant
320/05/25 Vandaag is een grote dag in de nog jonge geschiedenis van Ingmar, Norbert, Ryland & Iscariot Jr. Vandaag haalden we onze eerste buitenlandse klant binnen.
Het is ondertussen viereneenhalve maand geleden dat op een morgen de heer Barnabas zich op ons bureau vervoegde. "Ik vertegenwoordig een consortium uit Galilea", vertelde hij in vrijwel onverstaanbaar Engels. "We hebben een interessante opdracht voor u."
We voerden de heer Barnabas naar een van onze conferentiezalen en daar vertelde hij ons een ongelofelijk verhaal van een sekte die sinds een eeuw of twee, drie een marginaal maar vastberaden bestaan leidt in de landen rond de Middellandse Zee. Het consortium van Barnabas, een gezelschap van Joodse ondernemers uit Tiberias, had haar oog laten vallen op de sekte, die de leer aanhing van Jesus van Nazareth, volgens haar de zoon van de Schepper. Ze noemden zichzelf Christenen, naar de titel die ze Jesus hadden gegeven: Christus, de gezalfde. De sekte was net gelegaliseerd en een tijd lang trad het consortium op als sponsor van de Christenen. De gelovigen, veelal van eenvoudige komaf, waren al in de wolken als iemand een zaaltje voor hen huurde en dat aankleedde in de clubkleuren van de sekte. Wanneer er bovendien enkele eenvoudige tunieken beschikbaar werden gesteld, kon de weldoener rekenen op de eeuwige loyaliteit van deze wat wereldvreemde Christenen.
Omdat sponsoring het consortium weinig meer opleverde dan scheve blikken, medelijden en andere meewarig reacties besloten de magnaten tot een koerswijziging: ze namen het Christendom over. Ze kochten voor elke Christen een eenvoudig boerderijtje op de westelijke oever van de Jordaan en bezetten de leidinggevende posities met hun eigen mensen. Goed opgeleide managers met voldoende bestuurlijke ervaring.
Na een grondige reorganisatie die mede bestond uit het verdelen van de oude wereld in bisdommen, met aan het hoofd bisschoppen, en het aanstellen van een Paus, die de dagelijkse leiding over de sekte ging voeren, bedacht het consortium dat er twee mogelijkheden waren om de sekte aan invloed en macht te laten winnen: geweld en overreding. Ze kozen voor een combinatie van de twee. En hoewel de leden van het consortium zelf zeker over overredingskracht beschikten besloten ze deskundige buitenstaanders uit te nodigen om zoveel mogelijk mensen te bekeren tot het christendom. Hun keuze viel op een bureau uit de nieuwe wereld, het New Yorkse Ingmar, Norbert, Ryland en Iscariot Jr.
Vandaag hebben we de contracten getekend die ons bureau minstens tien jaar werk op gaan leveren.
Het is ondertussen viereneenhalve maand geleden dat op een morgen de heer Barnabas zich op ons bureau vervoegde. "Ik vertegenwoordig een consortium uit Galilea", vertelde hij in vrijwel onverstaanbaar Engels. "We hebben een interessante opdracht voor u."
We voerden de heer Barnabas naar een van onze conferentiezalen en daar vertelde hij ons een ongelofelijk verhaal van een sekte die sinds een eeuw of twee, drie een marginaal maar vastberaden bestaan leidt in de landen rond de Middellandse Zee. Het consortium van Barnabas, een gezelschap van Joodse ondernemers uit Tiberias, had haar oog laten vallen op de sekte, die de leer aanhing van Jesus van Nazareth, volgens haar de zoon van de Schepper. Ze noemden zichzelf Christenen, naar de titel die ze Jesus hadden gegeven: Christus, de gezalfde. De sekte was net gelegaliseerd en een tijd lang trad het consortium op als sponsor van de Christenen. De gelovigen, veelal van eenvoudige komaf, waren al in de wolken als iemand een zaaltje voor hen huurde en dat aankleedde in de clubkleuren van de sekte. Wanneer er bovendien enkele eenvoudige tunieken beschikbaar werden gesteld, kon de weldoener rekenen op de eeuwige loyaliteit van deze wat wereldvreemde Christenen.
Omdat sponsoring het consortium weinig meer opleverde dan scheve blikken, medelijden en andere meewarig reacties besloten de magnaten tot een koerswijziging: ze namen het Christendom over. Ze kochten voor elke Christen een eenvoudig boerderijtje op de westelijke oever van de Jordaan en bezetten de leidinggevende posities met hun eigen mensen. Goed opgeleide managers met voldoende bestuurlijke ervaring.
Na een grondige reorganisatie die mede bestond uit het verdelen van de oude wereld in bisdommen, met aan het hoofd bisschoppen, en het aanstellen van een Paus, die de dagelijkse leiding over de sekte ging voeren, bedacht het consortium dat er twee mogelijkheden waren om de sekte aan invloed en macht te laten winnen: geweld en overreding. Ze kozen voor een combinatie van de twee. En hoewel de leden van het consortium zelf zeker over overredingskracht beschikten besloten ze deskundige buitenstaanders uit te nodigen om zoveel mogelijk mensen te bekeren tot het christendom. Hun keuze viel op een bureau uit de nieuwe wereld, het New Yorkse Ingmar, Norbert, Ryland en Iscariot Jr.
Vandaag hebben we de contracten getekend die ons bureau minstens tien jaar werk op gaan leveren.
gepost door Henk Tummers op
8:07 p.m.
0 reacties:
Een reactie posten
Aanmelden bij Reacties posten [Atom]
<< Homepage